Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Φιλοσοφίες. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Φιλοσοφίες. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 15 Ιουνίου 2010

Ζήλια - Φθόνος - Μίσος – Εκδίκηση

Κρατήσου μακριά από την χειρότερη οικογένεια που μπορεί να γνωρίσεις ποτέ, η μητέρα ζήλια, ο πατέρας φθόνος και το φοβερό παιδί τους, το μίσος. Καλύτερα να μη τους γνωρίσεις ποτέ, αλλά κι αν ακόμη συναντηθείς μαζί τους φυλάξου αμέσως με τον καλύτερο τρόπο, αγνόησέ τους και απομακρύνσου το ταχύτερο δυνατόν. Μην μπλέξεις μ’ αυτήν την οικογένεια που μόνο πόνο, λύπη και δυστυχία μπορούν να σου φέρουν.

Η μητέρα ζήλια είναι ένα φαρμακερό τέρας, που άμα σε δαγκώσει χάνεις τη λογική σου, την κρίση σου και την αξιοπρέπειά σου. Είναι ένα φαρμάκι που τρέχει μέσα στο αίμα σου και κάθε φορά που φτάνει στην καρδιά σου νιώθεις ένα πόνο και ένα σφίξιμο, που χωρίς να το θέλεις θολώνει το μυαλό σου και αντιδράς εντελώς παράλογα, σαν να σε χτυπάει αλύπητα το μαστίγιο της τρέλας. Η ζήλια δεν έχει όρια, αυτός που ζηλεύει, ζηλεύει τους πάντες και τα πάντα, τη γυναίκα του, τους φίλους του, τους ξένους, ακόμη και τα παιδιά του, με διαφορετικό τρόπο κατά περίσταση, αλλά το άρρωστο αποτέλεσμα παραμένει το ίδιο. Η ερωτική ζήλια, η ζήλια για την επιτυχία κάποιου άλλου, η ζήλια για τα αγαθά και αποκτήματα άλλων, μπορεί να έχει τις ίδιες επικίνδυνες προεκτάσεις, αν από την πρώτη στιγμή δεν την διώξεις από το μυαλό σου. Μην κάνεις το λάθος να μπερδέψεις το συναίσθημα της ζήλιας με το συναίσθημα της προτροπής προς τον εαυτό σου, να προσπαθήσεις και να πετύχεις τους στόχους σου και να αποκτήσεις αγαθά, πάντα στο πλαίσιο της τιμιότητας, της εργατικότητας και της σύνεσης. Μην ζηλέψεις αγαθά που αποκτούνται με εύκολους και απροσδιόριστους τρόπους, αυτά τα αγαθά δεν φέρνουν μόνιμη και αβίαστη ευτυχία, αλλά μόνο άγχος και συνεχή ψυχική αναταραχή. Αν ζηλεύεις την ερωτική σου σύντροφο, προσβάλλεις και υποτιμάς τον ίδιο τον εαυτό σου. Δεν υπάρχει πιο ελεεινή έκφραση από αυτό που λέει ότι «όποιος αγαπά, ζηλεύει». Αγάπη και ζήλια δεν μπορούν να συμβαδίσουν ούτε μια στιγμή. Η ζήλια δολοφονεί οποιοδήποτε άλλο συναίσθημα, δημιουργώντας άρρωστους συνειρμούς, που οδηγούν σε λανθασμένες σκέψεις και εντελώς εσφαλμένα αποτελέσματα. Όπου υπάρχει αγάπη δεν χωράει ζήλια, γιατί η ζήλια είναι το πιο εγωιστικό συναίσθημα κτητικότητας, κυριαρχίας και αυταρχικής καταπίεσης, σε συνδυασμό με συμπλέγματα ανασφάλειας και αναζήτησης επιβεβαίωσης της προσωπικότητας. Αυτός ο συνδυασμός δημιουργεί άτομα με διαταραγμένη ψυχολογική υποδομή με αποτέλεσμα οι αντιδράσεις τους να είναι απρόβλεπτες και πολλές φορές επικίνδυνες. Αυτός που κατατρώγεται από συναισθήματα αμφιβολίας, για το αν είναι ο μοναδικός, ο καλύτερος, ο εξυπνότερος και πιο πετυχημένος, ζητώντας αδιάκοπα διαβεβαιώσεις, πότε επαινώντας και πότε απαιτώντας, κατά βάθος φοβάται όσο τίποτε άλλο την απόρριψη, που δεν θα μπορούσε να την αντέξει. Οι αδιάκοπες σκηνές ζηλοτυπίας αλλά και το κρυφό σαράκι ζήλιας για όλα όσα γίνονται γύρω του, δείχνουν έναν άνθρωπο που ζητάει μέσα από την διαδικασία της ζήλιας να επιβεβαιώσει τις δικές του δυνατότητες και ικανότητες και να ξεπεράσει τα δικά του προβλήματα ανασφάλειας και έλλειψης αυτοπεποίθησης.

Μην αφήσεις τους μηχανισμούς της ζήλιας να αλέσουν με τα γρανάζια τους την λογική σου. Μην αφήσεις το φαρμάκι της ζήλιας να δηλητηριάσει τις σκέψεις σου και να κυριαρχήσει ολόκληρο το είναι σου, πάρε αμέσως το αντίδοτο των λογικών σκέψεων και με σίγουρες κινήσεις, στηρίξου στις δυνάμεις σου, στις ικανότητές σου και στην προσωπικότητά σου και θα πετύχεις όλα όσα χρειάζεσαι για να είσαι ευτυχισμένος. Η ζήλια είναι μια άρρωστη εξάρτηση, γιατί αν περιμένεις τις θετικές ή αρνητικές αντιδράσεις κάποιου άλλου για να επιβεβαιωθείς, τότε είσαι έρμαιο ξενοκίνητων αποφάσεων και θα περιστρέφεσαι πάντοτε γύρω από κάποιους άλλους, προσπαθώντας να φτιάξεις την ευτυχία σου με τις δικές τους ακτινοβολίες προσοχής, ενδιαφέροντος και αγάπης. Γίνε ήλιος και όχι φεγγάρι, γίνε εσύ το κέντρο των αποφάσεων και ο φάρος που θα ακτινοβολεί αγάπη και θα εκπέμπει σήματα εμπιστοσύνης προς όλους, έτσι ώστε εσύ να είσαι εκείνος που θα φωτίζει και θα μοιράζει συναισθήματα χαράς και ευτυχίας σε όλους, που θα προέρχονται από τα δικά σου αυτόφωτα συναισθήματα πληρότητας, αυτοπεποίθησης και αυτοαναγνώρισης. Μην αφήσεις ούτε το πιο μικρό άνοιγμα για να μπορέσει να τρυπώσει στην καρδιά σου η ζήλια, είναι τόσο ύπουλη, που πριν να προλάβεις να προφυλαχτείς, μπορεί να δηλητηριάσει σε μεγάλο βαθμό τις λογικές αντιδράσεις σου. Αν η ζήλια κυριαρχήσει στα συναισθήματά σου τότε θ’ ανοίξει το δρόμο για το άλλο μέλος την οικογένειας τον φθόνο.

Ο φθόνος έρχεται κουβαλώντας μαζί του ανάμεικτα συναισθήματα ζήλιας και κακίας, γιατί ο φθόνος δεν είναι μόνο ζήλια, δεν είναι μόνο η επιθυμία να είχαμε και εμείς αυτό που έχει ο διπλανός μας, αλλά πλημμυρίζει το μυαλό μας με σκέψεις που ακτινοβολούν κακία, θέλοντας την καταστροφή, την εξαφάνιση, την απώλεια οποιωνδήποτε αγαθών έχει κάποιος και δεν τα έχουμε εμείς. Οι κραδασμοί και οι ακτινοβολίες φθόνου, που εκπέμπει ένα άτομο, όταν είναι πολύ ισχυροί και εστιάζονται πάνω σε κάτι συγκεκριμένο μπορούν να προκαλέσουν το κακό και την καταστροφή που επιθυμεί το άρρωστο μυαλό αυτού του φθονερού ανθρώπου. Ο άνθρωπος που κυριαρχείται από φθόνο είναι δυστυχισμένος και δεν μπορεί να χαρεί τίποτε στη ζωή του, γιατί πάντοτε θέλει και όλα όσα έχουν οι άλλοι γύρω του, ζηλεύει και φθονεί τους πάντες και πλημμυρισμένος από το δηλητήριο του φθόνου, εκπέμπει συνεχώς τόσο άσχημες ακτινοβολίες, που κανείς δεν μπορεί να τον αντέξει. Φυλάξου από τέτοιους ανθρώπους, γιατί, όσο κι αν φαινομενικά σου κάνουν τον φίλο, πίσω σου, συνεχώς προσπαθούν να σε καταστρέψουν, για να ικανοποιήσουν τα λαίμαργα συναισθήματα της ζήλιας και του φθόνου τους. Σκέψου πολλές φορές πριν προβάλλεις πράγματα που προκαλούν ζήλια και φθόνο, μην υπερβάλεις και όσο μπορείς διατήρησε την ταπεινότητα και τη μετριοφροσύνη σου ενάντια στις εγωιστικές εξάρσεις των γύρω σου. Κράτησε απόσταση από μάτια γεμάτα φθόνο και όσο λιγότερη τροφή τους δίνεις τόσο καλύτερα για σένα. Πρόσεξε όμως και συ, μην αφήσεις τα μάτια σου να πέσουν με φθόνο πάνω σε ξένα αγαθά και αποκτήματα, κάθε στιγμή πρέπει να ελέγχεις την κατάσταση, να συνειδητοποιείς την θέση σου και να είσαι αυτάρκης και ευτυχισμένος με όσα εσύ μπορείς να έχεις, βάζοντας συνέχεια στόχους να αποκτήσεις περισσότερα, όχι όμως φθονώντας αυτά των γύρω σου.

Όπου υπάρχει ο φθόνος και η ζήλια ξεπετιέται και το τερατούργημα της φύσης, το μίσος. Αυτός, που μέσα του φώλιασε αυτό το τέρας, έχει χάσει κάθε επαφή με τον αγνό κόσμο των συναισθημάτων. Το μίσος νεκρώνει κάθε συναισθηματική προβολή και κατευθύνει τον άνθρωπο που κυριαρχεί εντελώς τυφλωμένο προς τον γκρεμό της απόλυτης κακίας. Αν η ζήλια είναι αρρώστια και ο φθόνος είναι πάθος, το μίσος δεν λογικοποιείται και δεν συγχωρείται με τίποτε. Αυτός που μισεί δεν μπορεί να σκεφτεί λογικά και όποιος δεν σκέφτεται λογικά δεν είναι άνθρωπος, δεν είναι όμως ούτε κάποιο άλλο είδος της φύσης, γιατί κανένα δημιούργημα της φύσης δεν νιώθει μίσος για κάποιο άλλο. Αυτό το ειδεχθές προνόμιο είναι αποκλειστικότητα του ανθρώπινου γένους και γεννιέται, τρέφεται και θεριεύει από την ζήλια και τον φθόνο. Το μίσος οδηγεί τον άνθρωπο σε πράξεις που ξεφεύγουν από οποιοδήποτε όριο ανθρωπιάς και συναισθηματικής αντίδρασης. Αυτός που μισεί δεν μπορεί να σκεφτεί παρά μόνο την καταστροφή, που θα προκληθεί από δική του υπαιτιότητα και θα του δώσει την άρρωστη ικανοποίηση της επικράτησής του, που μπορεί να είναι το οποιοδήποτε δημιούργημα της φύσης. Αυτός που μισεί, ελέγχεται και λειτουργεί κάτω από τις εντολές του παθιασμένου μίσους του, σαν τηλεκατευθυνόμενο παιχνίδι, χωρίς βούληση, πρωτοβουλίες, σκέψεις και στόχους. Το μόνο που υπάρχει και κατευθύνει τα πάντα είναι το μίσος και όλα πρέπει να οδηγούν στην απόλυτη κυριάρχηση αυτής της παθιασμένης επιθυμίας. Μισώ σημαίνει είμαι στερημένος από οποιαδήποτε διαδικασία ανθρώπινου τρόπου ζωής και ζω μόνο κάτω από την πίεση της έμμονης ιδέας να ολοκληρωθούν τα σατανικά καταστρεπτικά σχέδιά μου, ενάντια σε κείνο που μισώ. Αυτή η κατάσταση βέβαια, καμία σχέση δεν έχει με τη ζωή και τις χαρές της, δεν μπορεί να συνυπάρχει με ευχαρίστηση και ευτυχία και ο άνθρωπος οδηγείται σιγά-σιγά σε πλήρη επικράτηση κακών σκέψεων και κραδασμών, με αποτέλεσμα να αυτοεξοντωθεί.

Πρόσεξε καλά, μην ξεγελαστείς από την επικάλυψη του μίσους με την καραμέλα της εκδίκησης. Η εκδίκηση δεν μπορεί παρά να συνοδεύεται από μίσος και γι’ αυτό το λόγο έχει τις ίδιες ακριβώς προεκτάσεις και καταλήξεις. Όσο λογική και δίκαιη και να είναι η φόρτιση που σου προκαλεί την διάθεση της εκδίκησης, προσπάθησε να καταλάβεις ότι δεν οδηγεί σε καμία οριστική λύση και το μόνο που κάνει είναι να διαιωνίζει την ύπαρξη του τέρατος, που λέγεται μίσος. Η εκδίκηση τροφοδοτείται από μίσος και παράγει βία. Ποτέ η βία δεν μπόρεσε να πατάξει την βία, παρά μόνο να δημιουργήσει ένα φαύλο κύκλο. Ζήλια, φθόνος, μίσος και εκδίκηση είναι έννοιες που πρέπει να προσπαθήσεις να βγάλεις από τη ζωή σου. Σκέψου λογικά και θα προλάβεις την ζήλια, γιατί από αυτή ξεκινάνε τις περισσότερες φορές όλα τα άλλα. Πίστεψε σε σένα και στις δυνάμεις σου και δεν θα έχεις ανάγκη να ζηλέψεις κανένα.

Αν κάποιος σε υποτιμά ή σε αποφεύγει, σύντροφός σου ή φίλος σου, δεν είναι οπωσδήποτε ο αλάνθαστος κριτής σου, ούτε αυτός που τα δικά του υποκειμενικά κριτήρια πρέπει να επηρεάσουν την δική σου ζωή, τις δραστηριότητές σου και την ευτυχία σου, αλλά πάνω από όλα την δική σου εικόνα για τον εαυτό σου, τις δυνάμεις σου και τις θετικές σου σκέψεις για την ολοκλήρωση των στόχων σου. Το να σκεφτείς να ζηλέψεις την σύντροφό σου, δείχνει ακριβώς ότι δεν σου δίνει τα απαραίτητα θετικά μηνύματα που πρέπει να παίρνεις, για να διατηρείται μια ισορροπημένη σχέση, τότε αντί να προχωρήσεις στις δαιδαλώδεις διαδικασίες της ζήλιας, με όλα τα σχετικά επώδυνα επακόλουθά της, ξεκαθάρισε τα πράγματα και δώσε υγιείς λύσεις στη σχέση σου, χωρίς εξαρτήσεις και αρρωστημένες προεκτάσεις.

Η αλλαγή είναι ανανέωση και η ανανέωση είναι υγιής διαδικασία που δεν πρέπει να την φοβάσαι ποτέ, αν στηρίζεσαι στις δικές σου δυνάμεις και στα δικά σου ψυχικά και συναισθηματικά αποθέματα. Την ίδια τακτική τήρησε και με τους φίλους σου. Άκου την σύντροφό σου και τους φίλους σου, δέξου τις προτροπές και τις υποδείξεις τους, πέρασέ τις μέσα από την δική σου λογική και συναισθηματική ανάλυση και αν μπορούν να σου δώσουν πραγματικά σωστές κατευθύνσεις, που θα σε οδηγήσουν στην χαρά και στην ευτυχία, ακολούθησέ τες και ευχαρίστησέ τους με κάθε τρόπο. Αν όμως διακρίνεις υστεροβουλίες και παγίδες που θα υπονομεύουν την δική σου πορεία εξέλιξης, απομακρύνσου αμέσως, χωρίς διαδικασίες ζήλιας, φθόνου, μίσους και εκδίκησης και θα γλιτώσεις από ανεπιθύμητες περιπέτειες, ταλαιπωρίες και δυστυχίες ίσως, που ούτε τις φαντάζεσαι. Οι υγιείς σχέσεις βασίζονται σε υγιείς σκέψεις και αποφάσεις, μην διστάσεις λοιπόν ούτε λεπτό να τις πάρεις.

Μάκης Μαύρος
Πηγή: martino.gr
read more “Ζήλια - Φθόνος - Μίσος – Εκδίκηση”

Παρασκευή 21 Μαΐου 2010

Η χειρότερη φυλακή είναι ο νους

Καμιά φορά ‘αισθανόμαστε’ ότι έχουμε βγει σε ένα απέραντο λιβάδι, αναπνέουμε τον ανεμπόδιστο, ελεύθερο άνεμο της ψυχής μας, κάτω από ένα υπέροχο στερέωμα… μουσικές και μελωδίες της Δημιουργίας μας έχουν πλημμυρίσει, χρώματα, μυρωδιές, ανάσες…

και όμως…

Είναι μια εικονική πραγματικότητα, μια κατασκευή του νου…

Καμιά φορά αισθανόμαστε έτοιμοι για την μεγάλη υπέρβαση, το άλμα στο Άγνωστο, την ενεργειακή πλήρωση να τολμήσουμε, να πράξουμε, να δράσουμε…

Κάνουμε το πρώτο βήμα, το δεύτερο βήμα, τα επόμενα βήματα… δεν έχουμε προσεγγίσει κανένα Άγνωστο… είμαστε πάντα στις περιοχές του Γνωστού… το έχουμε τεντώσει ίσως λίγο, το έχουμε βαφτίσει ‘άγνωστο’, νομίζουμε ότι σε μια στιγμή γίναμε τολμητίες Κολόμβοι και ατρόμητοι εξερευνητές…

…είναι απλά μια ‘ενημέρωση’ του νου πως, απλά, έχουμε τις ποιότητες της ελευθερίας αλλά, δυστυχώς, δεν είμαστε ελεύθεροι…

Ένα καλοδουλεμένο ‘πρόγραμμα’ του νου, μια ταινία που προβάλλεται για την ψυχαγωγία του…

Καμιά φορά πληγώνουμε εκεί που πιστεύουμε ότι μοιραζόμαστε τρυφερότητα, εκεί που νομίζουμε ότι αγαπάμε…

Είναι κι αυτό πιθανώς μια αυταπάτη… ένας εγωικός νους δεν θέλει να αγαπήσει, δεν θέλει να μετατοπιστεί ο κεντροβαρικός του άξονας, δεν θέλει να αυτοκτονήσει…

Γιατί αληθινή αγάπη σημαίνει να καταστραφεί το Εγώ… να αφανιστεί, να διαλυθεί… και ο νους δεν επιτρέπει πράξεις αυτοχειρίας… το πολύ πολύ μερικούς τραυματισμούς… πράγματα που μπορεί να ελέγξει δηλαδή…

Η χειρότερη φυλακή είναι ο νους…

Κι όμως, τα κλειδιά δεν τα έχει εκείνος…

Και μέσα στην απλόχωρη φυλακή του με τις γιγαντοοθόνες προβολής εικονικών πραγματικοτήτων υπάρχουν στιγμές που βιώνεται η Αλήθεια… γουλιές της, δροσιές της ίσως αλλά μέσα στη φτωχική μας κούπα δεν χωράνε οι ωκεανοί…

Και ίσως και μια δροσερή γουλιά να αρκεί για να ξεκινήσει η εσωτερική επανάσταση

Πηγή: nimertis.blogspot.com
read more “Η χειρότερη φυλακή είναι ο νους”

Τετάρτη 17 Μαρτίου 2010

Λίγο πριν στερέψει η λίμνη…

Κάποτε, στα χρόνια τα παλιά υπήρχαν κάτι μικρές λιμνούλες που προσπαθούσαν να επικρατήσουν η μια πάνω στην άλλη με σκοπό την καλύτερη διαβίωση των ψαριών που ζούσαν σε κάθε μία από αυτές. Οι λιμνούλες μετά από πολλές «διαμάχες» και διάφορες καταστροφές που παραλίγο να τις στερέψουν αποφάσισαν να ενοποιηθούν και να δημιουργήσουν μια μεγάλη λίμνη.
Η μεγάλη – πλέον – λίμνη βοηθούσε τα χιλιάδες ψάρια να αναπτυχθούν. Τα προστάτευε από τα όποια προβλήματα αντιμετώπιζαν, προωθούσε τη συνεργασία, πρόσφερε ασφάλεια και σταθερότητα αλλά κυρίως έμαθε στα μεγάλα ψάρια να μην τρώνε τα μικρά, ότι όλα είναι ίσα μεταξύ τους. Η λίμνη έδινε σε όλα τα ψάρια τις ίδιες ευκαιρίες για να καταφέρουν να ζήσουν τη ζωή τους με αξιοπρέπεια. Η ένωση των λιμνών φάνηκε ότι ήταν πετυχημένη, καθώς τα ψάρια είχαν περισσότερο χώρο να κινηθούν, δεν φοβόντουσαν πλέον ότι θα κατασπαράζονταν από κάποιο μεγαλύτερο ψάρι και κυρίως βελτιώθηκε η ποιότητα ζωής τους με το μπόλικο και καθαρό οξυγόνο που είχαν.
Τα χρόνια περνούσαν και όλο και περισσότερες λιμνούλες προσπαθούσαν να ενωθούν με την μεγάλη λίμνη αφού τα ψάρια εκεί ευημερούσαν. Σε κάποια στιγμή ενώθηκαν με τη μεγάλη λίμνη, πολλές άλλες μικρότερες λιμνούλες και τα ψάρια πλέον έγιναν εκατομμύρια. Όλα ήταν καλά! Η ζωή των ψαριών που ζούσαν στις μικρότερες λιμνούλες είχε καλυτερεύσει κατά πολύ και όλα ήταν ευτυχισμένα. Η μεγάλη λίμνη αναπτύχθηκε, οργανώθηκε και μεταμορφώθηκε σ’ ένα από τους πιο όμορφους χώρους και περιβάλλοντα για να ζήσει ένα ψάρι.
Πάνω από 500 εκ. ψάρια ζούσαν στην μεγάλη λίμνη. Προσπαθούσε να τους βοηθήσει όλους σύμφωνα με τις ανάγκες που έχει το καθένα. Όφειλε την ύπαρξη της και την δύναμη της στα ψάρια που την συντηρούσαν και την έκτιζαν σιγά σιγά. Η επέκταση της λίμνης ήταν κίνητρο καθώς με την κάθε καινούρια λίμνη που ενωνόταν γινόταν μεγαλύτερη αλλά είχε και περισσότερα ψάρια να την συντηρούν.
Ήρθε κάποτε η στιγμή που όλες οι λιμνούλες ήθελαν να ενωθούν με την μεγάλη λίμνη επειδή η ζωή εκεί ήταν πολύ γαλήνια, σταθερή και ασφαλής για τα ψάρια. Στην μεγάλη λίμνη υπήρχαν αντιπρόσωποι από κάθε λιμνούλα που ενωνόταν και έπαιρναν όλοι μαζί διάφορες αποφάσεις που αφορούσαν την ζωή των ψαριών και την βελτίωση τους.
Η λίμνη έπρεπε να πάρει την απόφαση αν θα δεχόταν κι άλλες λίμνες να ενωθούν μαζί της που όμως δεν είχαν πολύ νερό, αλλά είχαν πολλά ψάρια. Τα πολλά ψάρια με τη σειρά τους θα βοηθούσαν τη μεγάλη λίμνη να γίνει πιο δυνατή. Από την άλλη όμως αυτό σήμαινε ότι έπρεπε να θυσιάσει την ποιότητα ζωής όλων των ψαριών επειδή θα λιγόστευε το νερό. Αυτό ήταν το μεγάλο δίλλημα που είχαν οι αντιπρόσωποι των ψαριών.
Συνειδητοποίησαν ότι ο αρχικός στόχος της ίδρυσης της μεγάλης λίμνης ήταν η ευημερία των ψαριών, η ασφάλεια και η σταθερότητα. Αν έβαζαν ακόμη 100 εκ. ψάρια και λίγο νερό στην λίμνη τότε θα διαταραζόταν κατά πολύ η λίμνη και έτσι όλα θα αναιρούνταν. Αποφάσισαν λοιπόν ότι θα έπρεπε να περιμένουν ακόμη κάποια χρόνια και μετά να έβλεπαν αν το περιβάλλον σήκωνε κι άλλα νέα ψάρια. Προηγείτο η καλύτερη διαβίωση των υφιστάμενων ψαριών.
Στη μεγάλη λίμνη όλα κύλησαν ομαλά και τα ψάρια συνέχισαν να ζουν την ήρεμη ζωή τους. Όχι μόνο δεν έγινε η περαιτέρω επέκταση αλλά οι αντιπρόσωποι αποφάσισαν να βελτιώσουν τις συνθήκες ζωής των ψαριών κατά πολύ με την υπομονή που επέδειξαν.
Η λίμνη δεν διευρύνθηκε άλλο αλλά εμβάθυνε περισσότερο εκεί που χρειαζόταν με περισσότερο έλεγχο και αυστηρότερα μέτρα ώστε να πετύχει τον πρωταρχικό της στόχο: Ευημερία, ασφάλεια, ισότητα και σταθερότητα.

Panayiotis Kosta
Πηγή: http://e-learning.frederick.ac.cy
read more “Λίγο πριν στερέψει η λίμνη…”

Τρίτη 16 Μαρτίου 2010

Πόσο φτωχοί είμαστε τελικά;

Ένας πατέρας με οικονομική άνεση, θέλοντας να διδάξει στο γιο του τι σημαίνει φτώχεια, τον πήρε μαζί του για να περάσουν λίγες μέρες στο χωριό, σε μια οικογένεια που ζούσε στο βουνό. Πέρασαν τρεις μέρες και δυο νύχτες στην αγροικία. Καθώς επέστρεφαν στο σπίτι, μέσα στο αυτοκίνητο, ο πατέρας ρώτησε το γιο του:

-«Πώς σου φάνηκε η εμπειρία;»

-«Ωραία» απάντησε ο γιος ονειροπολώντας

-«Και τι έμαθες;» συνέχισε με επιμονή ο πατέρας.

Ο γιος απάντησε:

- Εμείς έχουμε έναν σκύλο… ενώ αυτοί έχουν άλογα, σκύλους, γάτες, κατσίκια και κουνέλια. Εμείς έχουμε μια πισίνα που φτάνει μέχρι τη μέση του κήπου… ενώ αυτοί ένα πανέμορφο ποταμάκι δίχως τέλος. Η αυλή μας φτάνει μέχρι το φράχτη… ενώ η δική τους μέχρι τον ορίζοντα. Εμείς παίζουμε και ζούμε στην εικονική πραγματικότητα του play station… ενώ αυτοί παίζουν και τρέχουν στα λιβάδια χωρίς να φοβούνται τ’ αυτοκίνητα. Εμείς τρώμε συσκευασμένα έτοιμα φαγητά γεμάτα συντηρητικά… ενώ αυτοί αγνά λαχανικά από το κήπο τους και φρέσκα φρούτα από τα δέντρα. Εμείς έχουμε έπιπλα και πόρτες από πλαστικό, σκεύη από πλαστικό, παιχνίδια από πλαστικό… ενώ αυτοί ζουν σε σπίτια φτιαγμένα από υλικά που παίρνουν από τη φύση: ξύλο, πέτρα, λάσπη, σίδερο. Εμείς ζούμε «καλωδιωμένοι» με το κινητό, τον υπολογιστή, την τηλεόραση… ενώ αυτοί «συνδέονται» με τη ζωή, τον ουρανό, τον ήλιο, το νερό, το πράσινο του βουνού, τα ζώα τους, τη γη τους, την οικογένειά τους.

Ο πατέρας έμεινε έκθαμβος από τις απαντήσεις του γιου του… και ο γιος ολοκλήρωσε με τη φράση:

«Σε ευχαριστώ μπαμπά, που μου δίδαξες πόσο φτωχοί είμαστε…»
read more “Πόσο φτωχοί είμαστε τελικά;”

Κυριακή 14 Μαρτίου 2010

Να σας πω ένα μυστικό; Τον είδα...

Περπατούσε μόνος, περιπλανώμενος σε μοναχικούς κόσμους, ταξιδεύοντας γύρω από αιώνια τοπία που θόλωναν κάτω από τα βήματά του. Θέλησε να γνωρίσει το άρωμα του ονειρικού. Και στο ταξίδι του γεμάτος όνειρα συνέλεξε τη φαντασία που παγιδεύτηκε στα αστέρια, τους στεναγμούς που φέρνει ο αέρας μεταξύ σούρουπου και αυγής. Άμορφα πλάσματα που ζουν στα όνειρα τον επισκέφτηκαν και του δίδαξαν την ουσία της ευγενικής αφής του πάθους.
Συνέλαβε στο σημειωματάριό του όλα εκείνα τα όνειρα που δεν πραγματοποιήθηκαν, τις σκοτεινές προδοσίες του μυαλού, τις ευωδιές της σφοδρής πραγματικότητας που δεν θα ζήσει ποτέ. Γιατί δεν ζει το παρόν, ούτε το παρελθόν ή το μέλλον. Είναι η σκιά που ακολουθεί τον αέρα, ο ήχος που συνοδεύει τη φαντασία από τον ονειρόκοσμο. Ψάχνει την ομορφιά στο σκοτάδι, το πάθος στη νωθρότητα και κάθε στεναγμός τον βυθίζει σε έναν κόσμο όπου η δημιουργία είναι ζωή.
Μερικές φορές αισθάνθηκε πως ο χρόνος γλίστρησε ανάμεσα από τα δάχτυλά του και σε κάθε δευτερόλεπτο τα σκοτεινότερα φαντάσματα θα τον υπερνικούσαν. Ξύπνησε όμως από τη λιτανεία του με ένα πνεύμα δημιουργικό και οι αισθήσεις του, οι φόβοι του, εξαφανίστηκαν στη δημιουργία.
Κλείσε τα μάτια και σε κάθε σπινθήρισμα της καρδιάς σου θα καθρεφτίσει τους φόβους της ψυχής σου. Τα σχέδια του θα σε τραβήξουν βαθιά μέσα στον κόσμο του. Σε έναν κόσμο όπου ζουν τα όνειρα που αφήνουμε.

Πηγή:  Αυτός Αυτή και τα Μυστήρια
read more “Να σας πω ένα μυστικό; Τον είδα...”

"Δεν δίδει η ζωή χωρίς έρωτα ευτυχία"

Στη ζωή μπορεί να συμβεί ανά πάσα στιγμή οτιδήποτε- ανατροπές, καταστροφές, λαχεία, θάνατοι αρρώστιες, κληρονομιές, ατυχήματα, επιτυχίες- καμιά φορά, όμως, συμβαίνει ο έρωτας. Δεν έχεις δουλέψει για να σου συμβεί. Δεν έχεις προσπαθήσει. Συμβαίνει έτσι απλά και ξαφνικά σαν κάτι που δεν μπορείς να αποφύγεις, σαν μετωπική σύγκρουση. Κι ύστερα ο έρωτας βρίσκεται στα χέρια σου. Και μερικές φορές μπορεί να μην ξέρεις τι να τον κάνεις. Γιατί γίνεται το κέντρο της ζωής σου κι όλα περιστρέφονται γύρω απ' αυτόν. Όταν τίποτα δε σε χωρίζει από το αγαπημένο σώμα, είναι εύκολα τα πράγματα. Ξέρεις τι να κάνεις. Μπορεί να μην ξέρεις τι να πρωτοκάνεις, αλλά η σειρά δεν έχει σημασία, αρκεί να υπάρξουν αρκετές τέτοιες στιγμές για να προλάβεις να τα κάνεις όλα. Όταν, όμως, το σώμα έχει να κάνει άλλα πράγματα- να δουλέψει να φάει, να πλυθεί να κοιμηθεί μονάχο του, να περπατήσει (ακόμα κι όταν είναι για να σε φέρει κοντά στο αγαπημένο πρόσωπο), τότε παίρνουν τη μπάλα η καρδιά και το μυαλό και γίνονται δύσκολα τα πράγματα. Πόσο να βουτήξεις μέσα στον έρωτα χωρίς να σου τελειώσει; Πού να τον τριγυρίσεις για να κρατηθεί όμορφος και ζωντανός; Στα μπαρ ή στην κουζίνα του σπιτιού να φτιάχνεις δυο καφέδες σαν μόλις να ξυπνήσατε μαζί; Στα δάση ή δίπλα στη θάλασσα ή μήπως στο θέατρο για να μη δεις καθόλου την παράσταση κι απλώς να του κρατάς το χέρι στο σκοτάδι; Και τι να λες; Τι πρέπει να λες για να μην τον τρομάξεις; Πόσα πρέπει να λες για να μην τρομάξεις εσύ; Και πόσο συχνά πρέπει να τον αγγίζεις για να μην στεγνώσει, για να μην ιδρώσει για να μην εξατμιστεί; Και πώς αδειάζει το μυαλό απ' αυτές τις σκέψεις; Πώς καταφέρνεις να μη λες τ' όνομά του κάθε τρεις και λίγο; Πώς ξέρεις πόση απόσταση να κρατήσεις; Πότε να σταματήσεις; Πότε να πας αργά και πότε γρήγορα;Και πώς θα ξεχωρίσεις τα σημάδια ότι τελειώνει; Και πώς να τον απολαύσεις χωρίς να πληγωθείς μετά; Χωρίς να γίνεις σκόνη όταν αυτός θα έχει γίνει καπνός; Και όλα αυτά τα ερωτήματα με τι καρδιά και με τι ψυχραιμία να τα απαντήσεις όταν από αυτόν εξαρτάται η ευτυχία σου;

Πηγή:  Αυτός Αυτή και τα Μυστήρια
read more “"Δεν δίδει η ζωή χωρίς έρωτα ευτυχία"”

Σάββατο 13 Μαρτίου 2010

Τα όνειρα είναι δωρεάν

Προσέξτε όμως αυτή την παροχή

Τα όνειρα, όπως και οι σκέψεις, είναι δωρεάν. Μπορούμε να έχουμε όσα θέλουμε. Τα όνειρα πού κάνουμε για την ζωή είναι καθημερινές σκέψεις για την εξέλιξή μας. Τα όνειρα πού βλέπουμε όταν κοιμόμαστε είναι το απρόβλεπτο μη συνειδητό «ξέσπασμα» διαφόρων σκέψεων πού μεταφέρονται σαν εικόνες στον ύπνο μας , προερχόμενα από το σύνολο των εν συνειδήσι σκέψεων πού βρίσκονται σε κυτταρικά «κουτάκια» μέσα στον εγκέφαλό μας. Τα όνειρα της ζωής μας μπορούν να πραγματοποιηθούν αν πιστέψουμε σε αυτά, αν επιμείνουμε και τα αγαπήσουμε , αν πολεμήσουμε για αυτά, αν τα προστατεύσουμε. Τα όνειρα της ζωής μας που κατευθύνονται από την συνείδηση του «Εγώ» μας έχουν πάρα πολλές πιθανότητες να υλοποιηθούν. Ο λόγος είναι ότι , η συναισθηματική φόρτιση με την οποία τα περιβάλουμε δίνουν την δυνατότητα κινητοποίησης των μορφογενετικών πεδίων , ούτως ώστε να μεταφέρουν σε εμάς όλα τα μέσα για την εξυπηρέτησή μας και τον σκοπό μας. Αν όμως απογοητευθούμε από την βιασύνη μας να τά δούμε να γίνονται γρήγορα πραγματικότητα , υπάρχει το ενδεχόμενο να απομακρύνουμε άθελά μας αυτήν την βοήθεια .
Προσέξετε λοιπόν τι όνειρα κάνετε για την ζωή σας , αναζητήστε αυτά πού θα σας φέρουν χαρά και αγάπη, ηρεμία και εξέλιξη , αρμονία και θετική ενέργεια , και να είστε σίγουροι πώς θα τά έχετε ‘όλα αυτά χωρίς κανένα αντίτιμο. Προσέξετε τα όνειρά σας να μην είναι φιλοχρήματα , άπληστα, εγωιστικά , υλιστικά , αυτά τά όνειρα έχουν και το αντίτιμο τους. Γιατί να ξέρεται πώς κάποια μικρά , πολύ μικρά όντα – ιόντα πού ζούν στο πεδίο του μορφογενετικού χώρου και που το αποτελούν , συνεργάζονται με την σκέψη σας και μεταμορφώνονται έτσι, ώστε να εξυπηρετήσουν τον σκοπό των ονείρων σας. Αν τα όνειρά σας είναι της πρώτης κατηγορίας , τότε τά όντα- ιόντα είναι οι άγγελοι που με προστατευτικό τρόπο θα σας μεταφέρουν αυτό πού ζητάτε, αν όμως είναι της δεύτερης κατηγορίας, τότε δυστυχώς γίνονται δαίμονες που με τον ίδιο άπληστο τρόπο επιδιώκουν να σας φέρουν κοντά στο ποθητό σας στόχο. Μόνο που για να γίνει αυτό θα πρέπει να θυσιάσετε κάτι άλλο σαν αντίτιμο.
Τώρα, τά όνειρα του ύπνου για τά οποία πολλές φορές έχουμε ακούσει πώς «βγαίνουν αληθινά», θα πρέπει να γνωρίζεται πώς αυτό δεν συμβαίνει σε όλους τους ανθρώπους. Συμβαίνει μόνο σε αυτούς που τά πιστεύουν. Τά πιο απίθανα όνειρα που μπορεί να δούμε στον ύπνο μας , είναι δυνατόν να πραγματοποιηθούν στην καθημερινότητά μας και να εκπλαγούμε. Αυτό οφείλεται σε όσους δίνουν προσοχή σε αυτά και χωρίς λογική επεξεργασία αλλά συναισθηματική φόρτιση = πίστη, περιμένουν με σιγουριά την υλοποίησή τους η οποία συχνάκις συμβαίνει. Δεν είναι κακό αυτό βέβαια , εκτός αν τά όνειρά μας είναι αρνητικά. Καλό θα είναι τά αρνητικά όνειρα αν μπορείτε να τά αποκωδικοποιείτε ώστε να βρείτε την αιτία πού τά προκάλεσε και με αυτόν τον τρόπο τά αποτρέπετε. Η συμμετοχή της λογικής αποδομεί το αυτοδημιούργητο μη συνειδητό κατασκεύασμα πού ονομάζουμε όνειρο ύπνου . Αλλιώς , μην τά αναφέρεται , αλλά πηγαίνετε το πρωί στην τουαλέτα και «φτύστε τα» μέσα τραβώντας το καζανάκι. Είναι μια σίγουρη τακτική για να διώξετε.
Κάντε τώρα τον συνδυασμό της πραγματοποίησης των ονείρων της ζωής και των ονείρων του ύπνου και θα συμπεράνετε τι σημαίνει υλοποίηση των σκεπτομορφών του νού.

Σόφη Βλάχου
Πηγή: Τα όνειρα
read more “Τα όνειρα είναι δωρεάν”